متن آهنگ احسان خواجه امیری خلاصم کن
ﻏﺮوﺑﻢ ﻣﺮگ رو دوﺷﻢ ﻃﻠﻮﻋﻢ ﻛﻦ ﺗﻮ ﻣﻴﺘﻮﻧﻴ
ﺗﻤﻮﻣﻢ ﺳﺎﻳﻪ ﻣﻴﭙﻮﺷﻢ ﺷﺮوﻋﻢ ﻛﻦ ﺗﻮ ﻣﻴﺘﻮﻧﻴ
ﺷﺪم ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﻏﺮق ﺧﻮن ﻣﻴﻮﻧﻪ ﻣﻐﺮب درﻳﺎ
ﻣﻦ و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎی ﺑﺎزت ﺑﺒﺮ ﺗﺎ ﻣﺸﺮق روﻳﺎ
دﻟﻢ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﭙﺶ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻜﺴﺘﻦ داره ﻣﻴﻔﻬﻤﻪ
ﻛﻪ ﻫﺮ اﻧﺪازه ﺧﻮب ﻋﺸﻖ ﻫﻤﻮن اﻧﺪازه ﺑﻴ رﺣﻢ
ﭼﻪ راﻫﻬﺎﻳﻴ ﻛﻪ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺟﺰ ﺗﻮ راﻫﻴ ﻧﻴﺴﺖ
ﺧﻠﺎﺻﻢ ﻛﻦ از ﻋﺸﻘﻬﺎﻳﻴ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻴ ﻫﺴﺖ و ﮔﺎﻫﻴ ﻧﻴﺴﺖ
ﺗﻮ ﺧﻮب ﺳﻮﺧﺘﻦ و ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻰ ﺳﻜﻮﺗﻮ از اوﻧﻢ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻦ آﺗﻴﺸﻢ ﻳﻪ ﻛﺎری ﻛﻦ ﻧﻤﻮﻧﻢ زﻳﺮ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮام ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻮن روزا ﻛﻪ ﺑﺎرون ﺑﻮد و اﺑﺮی ﺷﻢ
دوﺑﺎره ﺗﻮ ﺣﺮﻳﺮ ﺗﻮ ﻣﺜﻪ ﭼﺸﻤﺎت اﺑﺮی ﺷﻢ
دﻟﻢ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﭙﺶ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻜﺴﺘﻦ داره ﻣﻴﻔﻬﻤﻪ
ﻛﻪ ﻫﺮ اﻧﺪازه ﺧﻮب ﻋﺸﻖ ﻫﻤﻮن اﻧﺪازه ﺑﻴ رﺣﻢ
ﭼﻪ راﻫﻬﺎﻳﻴ ﻛﻪ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺟﺰ ﺗﻮ راﻫﻴ ﻧﻴﺴﺖ
ﺧﻠﺎﺻﻢ ﻛﻦ از ﻋﺸﻘﻬﺎﻳﻴ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻴ ﻫﺴﺖ و ﮔﺎﻫﻴ ﻧﻴﺴﺖ